Nôh, neet völle, mà toch. Ôônze Amalia, net achttiene, hef zitting enömm’n in de Raad van State. Het zal der neet ech àans duur word’n en det is vuur eur ôk mà te hopp’n. Zo zit ie ôk te prakkedèènk’n oaver de nieje bäänkskes op ’n Beelt. Doar kwamm’n nog à wat alarmerende berichtjes disse kàànte op. Èèm’n zelf koekeloer’n en ie möt zegg’n, het ôôle vertrouwde bäänkske is vôt. Neet det het noe ech gemakkelijk zat, mà toch, het heurd’n der biej. De nieje steen’n umheining steet er inmiddels. Ik bin der neet op goan zitt’n. Het was miej te nat en het lek miej nog à kôôld an de kôônte. Mar as van ’t vuurjoar de bleumkes der in stoat, kan het toch nog wà ne verfraaiing wèèr van het gehèèl. De Kèune bint ôk wier compleet. Börgemèister, noe eindelijk een bordje der biej, wat vun ne betèèk’nnisse of ze hebt vuur Hoolt’n. Op de ààndere kàànte van het plein steet ne replica van den niej’n bloom’nbak. Den had vuur miej geveul wà ne slag klèiner emeugt. Zô hôôl ie altied wat te mekkern. Woer ‘k warm van wörd’n,was den grôôt’n Karsbôôm op n’ Beelt, den nog horinzontaal lèè. As den rech op steet, in volle glorie met läämpkes en al, zal e ôôns hoppelijk de verbinding breng’n, woer we zô op hopt. Verbinding en warmte, wat kön e wiej der an doon. De zeek’nhuuze ligt nog altied propvol. Iedern oamd kômt de specialist’n de huuskamer in, um ôôns te vertell’n, det de normale zörg nog veerder wördt of eschaalt. Vaake loaj’ het langs oen hen goan, mà zô of ten touw, woj’ met de nèuze op de feit’n edrukt. Op bezeuk biej ne jong’n keerl. Hij löp al meer dan een joar biej huus. Krom van ne hernia, zwoar ôônder de tablett’n en morfine, breg e ziene daag’n duur. Iedere kèèr wördt ziene operatie wier uut estelt umdet de corona patièènt’n vuur good. Het is vuur ‘m neet te begriep’n, det de lèu zich neet loat èènt’n. Dèènkt er met oe all’n is oaver noa en haalt die prikke. Ie könt er zô völle lèu en oezelf een plezèèr met doon. An ’t èine van de wekke zal e der stoan, den Karsbôôm, den ôôns hoppe gif vuur het Nieje Joar. Stapt oaver ne drèèmpel hen en helpt al die lèu, diet noe möt wacht’n op behààndeling, umdet de zeek’nhuuze zô vol ligt.
De Vèèrkàànte Viefkop schrijft wekelijks een column op HoltensNieuws.nl. Hij neemt de politiek kritisch onder de loep, vertelt over zijn jeugdbelevenissen en laat zijn fantasie de vrije loop om (mis)toestanden aan de kaak te stellen. Soms is hij mild, dan weer scherp.